Veel mensen denken bij balans aan een betere verdeling tussen werk en privé.
Minder werken. Vaker vrij. Meer ontspanning.
Maar opvallend genoeg blijven veel professionals moe, ook wanneer ze vrij zijn.
Ze zitten thuis… en denken nog aan werk.
Of ze ontspannen wel, maar laden niet echt op.
Dat komt omdat balans geen agenda-vraagstuk is.
Het is een innerlijk vraagstuk.
Je energie wordt niet alleen bepaald door hoeveel je werkt, maar vooral door:
of je handelt in lijn met jezelf.
Wanneer je vaak dingen doet die niet bij je passen – te veel aanpassen, conflicten vermijden, verantwoordelijkheden overnemen, of voortdurend willen voldoen – gebruikt je brein continu zelfcontrole.
Zelfcontrole kost extreem veel mentale energie.
Meer dan hard werken.
Daardoor kan een werkdag van zes uur vermoeiender zijn dan een dag van tien uur waarin je duidelijk en stevig handelt.
Balans betekent dus niet minder werken.
Balans betekent werken zonder jezelf voortdurend te corrigeren.
Dat is waar persoonlijk leiderschap over gaat:
niet veranderen wie je bent, maar leren handelen vanuit wie je bent.
En opvallend genoeg ontstaat rust vaak niet wanneer je agenda leger wordt, maar wanneer je keuzes duidelijker worden.